ଦୁରାକାଂକ୍ଷୀ

ଦୁରାକାଂକ୍ଷୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Durākāṅkshī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — dˌuɾakˈaŋkʰkʰi

(ଦୁରାକାଂକ୍ଷିଣୀ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ଦୁରାକାଂକ୍ଷା+ଇନ୍. ୧ ମା. ୧ବ.)

୧. ଯାହାର ଆକାଂକ୍ଷା ବା ବସନାର ନିବୃତ୍ତି ନାହିଁ; ଦୁରାଶାଯୁକ୍ତ (ବ୍ୟକ୍ତି) — ୧. Ambitious.

୨. ଦୁରଭିଳାଷୀ —୨. Of evil desire.

୩. ଅତି ଲୋଭୀ —୩. Covetous.

---