ଦୁର୍ବ୍ୱିଧ

ଦୁର୍ବ୍ୱିଧ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Durbbidha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — dˈɔ hɾˈɔʃʃoˌukaɾ ɾˈɔ hˈʌlˈʌntɔ bˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo hɾˌɔʃʃoˈikaɾ dʰˈɔ

[ଦୁର୍ବି(ର୍ବ୍ୱି)ଧା—ସ୍ତ୍ରୀ] 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ଫୁ (ବହୁବ୍ରୀହି; ଦୁର=ମନ୍ଦ+ବିଧ=ଆଚରଣ; ପ୍ରାକାର)

୧. ଅସଦାଚରଣ; ଦୃଷ୍ଟ — ୧. Wicked.

୨. ଅସତ୍ —୨. Immoral.

୩. ଦରିଦ୍ର —୩. Poor.

୪. ମୁର୍ଖ —୪. Illiterate.

---