ଦୁର୍ବ୍ୱିପାକ

ଦୁର୍ବ୍ୱିପାକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Durbbipāka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — dˈɔ hɾˈɔʃʃoˌukaɾ ɾˈɔ hˈʌlˈʌntɔ bˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo hɾˌɔʃʃoˈikaɾ pˈɔ ˈakaɾ kˈɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (କର୍ମଧା; ଦୁର୍+ବିପାକ)

୧. ଦୁର୍ଘଟନା — ୧. Mishap.

୨. ମନ୍ଦଫଳ —୨. Bad result; evil issue.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବହୁବ୍ରୀହି)

ପରିଣାମଦାରୁଣ — Horrible in the end.

---