ଦେବମଣି

ଦେବମଣି

ଓଡ଼ିଆ

୧. ଦେବତାଙ୍କ ବ୍ୟବହୃତ ମଣି — ୧. Jewel used by a Deity.

୨. ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବ୍ୟବହୃତ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି — ୨. The jewel worn by Bishṇu.

୩. ଶିବ (ପ୍ରକୃତିବହାଦ) —୩. Ṡiba

୪. ଅଶ୍ୱର ଗଳଦେଶରେ ରୋମାବଳୀକୃତ ଆବର୍ତ୍ତ — ୪. A whorl of furs on the neck of a horse.

୫. ସୂର୍ଯ୍ୟ (ହିନ୍ଦୀ - ଶବ୍ଦସାଗର) —୫. The sun.