ଦେବଳ

ଦେବଳ

ଓଡ଼ିଆ

୧. ଦେଉଳିଆ; ପୂଜାହାରୀ — ୧. One whose occupation is the worship of Deities.

୨. ନୀଚ ଶ୍ରେଣୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ପଣ୍ଡା — ୨. An inferior class of Brāhmaṇas.

୧. ମନ୍ଦିର; ଦେବାଳୟ —୧. Temple.

୨. ଅଷ୍ଟାବକ୍ର ମୁନି; ଅସିତ ମୁନିଙ୍କ ପୁତ୍ର — ୨. The sage Ashṭābakra.

ଦେବଳ ଶାପୁଁ ପାର ଗଲା; ଯେ ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ରେ ପ୍ରାଣ ଦେଲା ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଦେବଳ ମୁନିଙ୍କ ଅଭିଶାପରୁ ହୁ ହୁ ଗନ୍ଧର୍ବ କୁମ୍ଭୀର ହେଇଥିଲା]