ଦ୍ୱିଚାରିଣୀ

ଦ୍ୱିଚାରିଣୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Dwichāriṇī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — dˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo hɾˌɔʃʃoˈikaɾ tʃˈɔ ˈakaɾ ɾˈɔ hɾˌɔʃʃoˈikaɾ ɳˈɔ dˈiːɾɡʰikˌaɾ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ସ୍ତ୍ରୀ. (ଦ୍ୱି+ଚର୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଇନ୍+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ)

ଯେଉଁ ବିଟପୀ ସ୍ତ୍ରୀର ଦୁଇ ଜଣ ପ୍ରଣୟୀ ଥାନ୍ତି — (a woman) Having two lovers.

---