ନିଃସନ୍ଦିଗ୍ଧ

ନିଃସନ୍ଦିଗ୍ଧ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Niḥsandigdha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — nˌiʃʌndˈiɡdʰɔ

(ନିଃସନ୍ଦିଗ୍ଧା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ. (ନିର୍+ସମ+ଦିହ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ ତ)

୧. ସନ୍ଦେହରହିତ; ଯାହାର ମନରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ —୧. Undoubting.

୨. ନିଃଶଙ୍କ; ଅଶଙ୍କିତ —୨. Unsuspecting; having no apprehension.

୩. ଯହିଁରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ନିଶ୍ଚିତ — ୩. Not doubtful; certain.

---