ନିର୍ବଂଶ

ନିର୍ବଂଶ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Nirbaṁṡa
• ଆଇ.ପି.ଏ. — niɾbˈʌŋʃɔ

(ନିର୍ବିଂଶା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

[ନିର୍ବିଂଶତା(ତ୍ୱ)—ବି]

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+ବଂଶ)

୧. ବଂଶହୀନ —୧. Leaving no progeny; without posterity.

୨. ନିଃସନ୍ତାନ; ଯାହାର କେହି ବଂଶଧର ନ ଥାଏ —୨. Issueless; childless.

---