ନିର୍ବାଧ

ନିର୍ବାଧ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Nirbādha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — nˈiɾbadʰˌɔ

(ନିର୍ବାଧତା—ବି)

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+ବାଧା)

୧. ଅବାଧ; ବାଧାହୀନ —୧. Undisturbed; without obstacles; unobstructed; unfettered; without hindrance

୨. ସ୍ୱାଧୀନ —୨. Free; independent.

---