ନିର୍ବିବେକ

ନିର୍ବିବେକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Nirbibeka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — nˌiɾbibˈewkɔ

(ନିର୍ବିବେକା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

[ ନିର୍ବିବେକତା(ତି)—ବି]

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ବହୁବ୍ରିହି; ନିର୍+ବିବେକ)

୧. ବିବେକ ବା ହିତାହିତ ରଜ୍ଞାନଶୂନ୍ୟ; ଅବିବେକି — ୧. Unconscientious; indiscrimi nating.

୨. ନିର୍ବୋଧ; ଅବିଚକ୍ଷଣ —୨. Foolish.

୩. ଅବିଜ୍ଞ; ଅଜ୍ଞ —୩. Ignorant; stupid.

---