ନିର୍ବ୍ୱାଧ

ନିର୍ବ୍ୱାଧ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Nirbbādha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — nˈɔ hɾˌɔʃʃoˈikaɾ ɾˈɔ hˈʌlˈʌntɔ bˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo ˈakaɾ dʰˈɔ

(ନିର୍ବାଧତା—ବି)

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିର୍+ବାଧା)

୧. ଅବାଧ; ବାଧାହୀନ —୧. Undisturbed; without obstacles; unobstructed; unfettered; without hindrance

୨. ସ୍ୱାଧୀନ —୨. Free; independent.

---