ନିର୍ମୂଳ

ନିର୍ମୂଳ

ଓଡ଼ିଆ

୧. ମୂଳହୀନ — ୧. Destitute of root, origin or foundation.

୨. ସମୂଳେ ବିନଷ୍ଟ —୨. Extinct; eradicated; extirpated.

୩. ମୂଳୋତ୍ପାଟିତ; ଉତ୍ଖ୍ୟାତ —୩. Uprooted; pulled up by the root.

କରିଦେବ ସମସ୍ତେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ନିର୍ମୂଳ—କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ସଭା

ନିର୍ବଂଶ —Issueless.