ନିଶସ୍ତ୍ର

ନିଶସ୍ତ୍ର

ଓଡ଼ିଆ

ନିଶସ୍ତ୍ର

୧. ଶସ୍ତ୍ରହୀନ — ୧. Unarmed; disarimed.

ନିଶସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଶସ୍ତ୍ରଘାତେ, ସଂଗ୍ରାମେ ଭାଜିଲେ ସମସ୍ତେ ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ

୨. ନିରୁପାୟ; ଉପାୟାନ୍ତର ରହିତ — ୨. Having no other alternative or means.

(ଯଥା—ସେ ଲୋକକୁ ମୁଁ ଖୋଜି ନିଶସ୍ତ୍ର ହେଲିଣି)

୩. କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟବିମୂଢ଼ —୩. Dumbfounded.

ନିଶସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଅନାୟତେ, ଧାଇଁଲେ ଶସ୍ତ୍ର ଘେନି ହସ୍ତେ ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ

୪. (ସଂସ୍କୃତ - ନିରାଶ୍ରୟ) ନିରାଶ୍ରୟ —୪. Helpless.