ପାଂଶନ

ପାଂଶନ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Pāṁṡana
• ଆଇ.ପି.ଏ. — pˈaŋʃʌnˌɔ

(ପାଂଶନା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ. (ପନ୍ଶ୍ ଧାତୁ=ବିନାଶ କରିବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଅନ)

୧. ଯେ ନାଶ କରେ; ବିନାଶକ — ୧. Destructive; ruinous.

୨. ଦୂଷଣ କାରୀ —୨. Staining; bringing down stigma on a person.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଅନ୍ୟଶବ୍ଦ ସଙ୍ଗେ ବ୍ୟବହୃତ, ଯଥା—କୁଳ ପାଂଶନ ପୁତ୍ର]

---