ପାନ୍

ପାନ୍

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Pān
• ଆଇ.ପି.ଏ. — pˈan

ପ୍ରାଦେଶିକ - ବିଶେଷ୍ୟ -

୧. (ସମ୍ୱଲପୁର)—୧ ପାନ, ତାମ୍ୱୁଳ — ୧. Betel.

୨. (ସମ୍ୱଲପୁର; ମେଦିନୀପୁର) (ତୁଳ. ବଙ୍ଗାଳୀ - ପାଇନ୍; ପାନ୍)— ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଝାଳିବା ପାଇଁ ନିକୃଷ୍ଟ ଧାତୁ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ — ୨. Alloy used in soldering gold.

---