ପାଶ

ପାଶ

ଓଡ଼ିଆ

୧. ରଜ୍ଜୁ; ଦଉଡ଼ି — ୧. Rope; string; cord.

୨. ସିକୁଳି —୨. Chain; fetter; bond.

୩. ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଆଦି ଧରିବାର ଫାଶ; ଫାନ୍ଦ — ୩. Noose; snare; trap.

୪. ଜାଲ —୪. Net.

୫. ଅକ୍ଷ; ପଶାଖେଳ —୫. Game of dice.

୬. ପାଶାସ୍ତ୍ର; ଶସ୍ତ୍ରଭେଦ; ପ୍ରାଚୀନ ଯୁଦ୍ଧାସ୍ତ୍ରବିଶେଷ — ୬. A noose; a weapon of offence.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଏହାକୁ ଶତ୍ରୁ ଉପରକୁ ପକାଇ ଶତ୍ରୁକୁ ଆପଣା ଆଡ଼କୁ ଟାଣି ଆଣିବାକୁ ହେଉଥିଲା ===

୭. ଗଣ୍ଠି —୭. A knot; loop.

୮. ସୂତ୍ର —୮. Thread.

୯. ପଶାକାଠି —୯. Die; dice.

୧. ବୁଣା ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁର ଧଡ଼ି —୧୦. The edge or border of anything woven (Apte)

୧୧. (କେଶ ବାଚକ ଶବ୍ଦ ପରେ ବସିଲେ)—ସମୂହ; ଗୁଚ୍ଛ; ବିଡ଼ା — ୧୧. A tuft or mass.

(ଯଥା—କେଶପାଶ)

୧୨. (ଛାତ୍ର, ଭିଷକ୍ ପ୍ରଭୃତି ଶବ୍ଦ ପରେ ବସିଲେ) କୁତ୍ସିତ୍—ଯଥା ଛାତ୍ରପାଶ; ବୈୟାକରଣପାଶ; ଭିଷିକ୍ପାଖ) ୧୨. A contemptible or worthless person.

୧. (କର୍ଣ୍ଣବାଚକ ଶବ୍ଦ ପରେ ବସିଲେ) ସୁନ୍ଦର — ୧. Beautiful, graceful.

(ଯଥା—କର୍ଣ୍ଣପାଶ)

୨. (ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ସଙ୍ଗେ ବ୍ୟହୃତ ଯଥା ଛତ୍ରପାଶ=ଖଣ୍ଡିଆ ଛତା) କୁତ୍ସିତ; ମନ୍ଦ —୨. Ugly; bad.

ପାଶ

୧. ପାଖ — ୧. Side.

ଯା ଯା ମୋ ପାଶରୁ କବିସୂର୍ଯ୍ୟ. ସଙ୍ଗୀତ.

୨. ନେକଟ୍ୟ; ସମୀପ —୨. Vicinity.

ଅପରାଧୀ ହେଲେ ଦାସ ନିକଟେ ପାଶକୁ ଯିବ କ୍ଷମା କର ଦୋଷ ଭଞ୍ଜ, ପ୍ରେମସୁଧାନିଧି

୩. ପାର୍ଶ୍ୱଭାଗ —୩. The sides; flank.

ଫୁଲ ପଙ୍ଖା ଫୁଲ ଆଲଟ ଚାମର ଫୁଲଣାରେ ଧରି ନରେ ବେନି ପାଶରେ ମନ୍ଦେ ମନ୍ଦେ ଢାଳିବା କି କହିବି ବଚନରେ ଦୀନକୃଷ୍ଣ. ଜଗମୋହନ

୪. (ପାନବରଜୀଙ୍କ ଭାଷା) ପାନ ଗଛର ଧାଡ଼ି — ୪. A row of plants in a betel plantation.