ପୀନୋଧ୍ନୀ

ପୀନୋଧ୍ନୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Pīndhnī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — pinˈodʰni

(ପୀନୋଧଃ—ଅନ୍ୟରୂପ)

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ସ୍ତ୍ରୀ (ବହୁବ୍ରୀହି; ପୀନ= ସ୍ଥୂଳ+ ଉଧସ୍= ପହ୍ନା+ ଈ)

କୁଣ୍ଡୋଧ୍ନୀ ବା ପୀବରସ୍ତନୀ ଗୌ; ବଡ଼ ପହ୍ନା ଥିବା ଗାଈ —A cow with a large udder.

---