ପୋଏ

ପୋଏ

ଓଡ଼ିଆ

(ପୁଏ—ଅନ୍ୟରୂପ)

୧. (ବହୁବଚନ) ପୁଅମାନେ —୧. Sons.

ପ୍ରଦ୍ୟୁମନ୍ତ୍ର ପରି ମୋ ପାଏ ଭୀମ କର୍ମା କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ବନ

୨. (ବହୁବଚନ) ପୁଅମାନେ —୨. Children.

ପୋଏ ବୋଲନ୍ତି ତାର ଆଗ ବାମ ଦକ୍ଷିଣ ଛାଡ଼ି ଯିବ ପ୍ରାଚୀ, ନିର୍ଗୁଣ ମାହାତ୍ମ୍ୟ

୩. (ଏକ ବଚନ) ଏକ ପୁତ୍ର —୩. A son; one son.

ନିବୃତି ତାର ପୁଅ ହୋଏ ଦଶାର୍ଧ ନାମେ ତାର ପୋଏ ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ