ପୌନଃପୁନିକତା

ପୌନଃପୁନିକତା

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — P&aline;&uline;naḥpunikatā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — pˈownʌpˌunikˌʌta

(ପୌନଃ ପୁନ୍ୟ—ଅନ୍ୟରୂପ)

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ପୁନଃପୁନିକ+ ଭାବ. ତା)

୧. ପୁନଃ ପୁନଃ ଘଟୁଥିବା ଅବସ୍ଥା — ୧. Reiteration; repetition.

୨. ପୁନଃ ପୁନଃ ଉଲ୍ଲେଖ ବା ଉଚ୍ଚାରଣ ବା କଥନ — ୨. Frequent repetition of a matter.

---