ପ୍ରାଜ୍ଞ
ପ୍ରାଜ୍ଞ
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା](ପ୍ରାଜ୍ଞା, ପ୍ରାଜ୍ଞୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)
(ପ୍ରାଜ୍ଞତା[ତ୍ୱ]—ବି)
ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଂ. (ପ୍ର+ଆ+ଜ୍ଞା ଧାତୁ+ଅ, ବା ପ୍ରଜ୍ଞା+ଅ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଜ୍ଞାନୀ; ସୁପଣ୍ତିତ; ବିଜ୍ଞ —୧. Wise; learned.
- ୨. ଦକ୍ଷ; ନିପୁଣ; ଚତୁର — ୨. Clever; skilful.
- ୩. (ପ୍ର+ଅଜ୍ଞ) ମୂର୍ଖ; ନିର୍ବୁଦ୍ଧି (ହିନ୍ଦୀ - ଶ.) — ୩. Illiterate; stupid.
ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ -
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ପଣ୍ଡିତବ୍ୟକ୍ତି —୧. A learned man.
- ୨. ଜୀବାତ୍ମା (ହି ଶବ୍ଦସାଗର) — ୨. The living soul.
- ୩. କଳ୍କିଦେବଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ —୩. Name of the elder brother of Kaḻkideba.