ବଂଶଜ

ବଂଶଜ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Baṁṡaja
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈʌŋʃʌɟˌɔ

(ବଂଶଜା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବଂଶ+ଜନ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ)

୧. କୌଣସି ବଂଶରୁ ଜାତ; ବଂଶୀୟ —୧. Born of a family; descended from a family.

୨. ସଦ୍ୱଂଶଜ; କୁଳୀନ; ସତ୍କୁଳପ୍ରସୂତ —୨. Born of a high family; of a respectable family.

---