ବଧକ
ବଧକ
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା](ବଧକ, ବଧିକା—ସ୍ତ୍ରୀ)
ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଂ. (ବଧ୍ ଧାତୁ+ କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ହତ୍ୟାକାରୀ; ଘାତୁକ —୧. Murderer; slayer.
- ୨. ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ପାଳନକାରୀ — ୨. An executioner; a hangman (Apte).
- ୩. ଏକ ପ୍ରକାର ଶର ତୃଣ —୩. A kind of reed (Apte).
- ୪. ବ୍ୟାଧ —୪. Hunter.
ବଧକ ଯେ ଧଙ୍କରେ କି ଶିବ ଅନ୍ଧକରେ ସିଂହକୁ ଶରଭରେ ନାଶେ ସେ ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ