ବରଦ

ବରଦ

ଓଡ଼ିଆ

(ବରପ୍ରଦ, ବରଦାତା—ଅନ୍ୟରୂପ)

(ବରପ୍ରଦା, ବରଦା, ବରଦାତ୍ରୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. ଯେ ବର ଦାନ କରେ; ଅଭୀଷ୍ଟଫଳଦ —୧. Granting a boon.

୨. ପ୍ରସନ୍ନ — ୨. Satishfied; propitiated; pleased.

୧. ପ୍ରସନ୍ନତାଦ୍ୟୋତକ ହସ୍ତାଦି ବିନ୍ୟାସ୍ୱରୂପ ମୂଦ୍ରାବିଶେଷ — ୧. A kind of posture of the hand and other. limbs indicating satisfaction.

୨. ଲେଉଟିଆ (କବିରାଜ ହରେକୃଷ୍ଣ—ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଣ) — ୨. A kind of potherb; Amaranthes Polygamus.