ବର୍ଜିତ

ବର୍ଜିତ

ଓଡ଼ିଆ

(ବର୍ଜ୍ଜିତ—ଅନ୍ୟରୂପ)

(ବର୍ଜ୍ଜିତା—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. ପରିତ୍ୟକ୍ତ —୧. Abandoned; shunned; relinquished.

ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କର ହୋଇବ ବର୍ଜିତ କୃଷ୍ଣସିଂହ, ମହାଭାରତ. ଆଦି

୨. ନିରାକୃତ —୨. Removed.

୩. ରହିତ —୩. Set aside; deprived of.

୪. ହତ —୪. Killed.