ବାଗ୍ମୀ

ବାଗ୍ମୀ

ଓଡ଼ିଆ

(ବାଗ୍ମିତା(ତ୍ୱ)—ବି)

[ବାଗ୍ମିନୀ—ସ୍ତ୍ରୀ]

୧. ଯୁବକ୍ତା —୧. Versed in oratory.

୨. ବାକ୍ପଟୁ —୨. Skilled in the use of expressions; skilful in speech.

୩. ବାଚାଳ —୩. Talkative; garrulous.

୪. ବାଦ୍ୱାନ୍ —୪. Learned.

୧. ବୃହସ୍ପତି —୧. Bṛuhaspati.

୨. ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବକ୍ତା —୨. Orator.