ବାଜ

ବାଜ

ଓଡ଼ିଆ

ବାଜ

୧. (ଆରବୀ - ବାଜ୍; ସଂସ୍କୃତ - ଶ୍ୟେନ)—ପ୍ରସହବର୍ଗର ଦିବାଚର ଶିକାରୀ ପକ୍ଷିବିଶେଷ; ଛଞ୍ଚାଣ —୧. Hawk.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଏମାନେ ଛୋଟ ଓ ବଡ଼ ନାନା ଶ୍ରେଣୀର ଅଛନ୍ତି ଏମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ମାରି ଖାଆନ୍ତି]

୨. (ଆରବୀ - ବାଜ୍=ଡେଣା)—ପକ୍ଷୀର ଡେଣା — ୨. Wings of a bird.

ବାଜ ପଲ୍ଲବିଳା ତାର, ବିକ୍ଳେଶେ ଛୁଉଁ ସେ ନୀର ଭଞ୍ଜ, ବୈଦେହୀଶ ବିଳାସ

ବାଜ

୩. (ଫାରାସୀ - ବାଜ=ବାହୁ)—ବାଜୁବନ୍ଧ — ୩. An ornament for the arm.

୧. ଗମନ; ଗତି —୧. Movement; motion.

୨. ଘୃତ; ଘିଅ —୨. Ghee.

(ବାଜି—ଅନ୍ୟରୂପ)

(ବାଜିଆ—ଅନାଦରାର୍ଥକରୂପ)

ସତ୍ୟବାଦୀ, ବ୍ରଜବନ୍ଧୁ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିର ଆଦରାର୍ଥକ ଡାକନାମ —A name for calling a person named Satyabādī or Brajabandhu in fondness.