ବିକଳାଙ୍ଗ

ବିକଳାଙ୍ଗ

ଓଡ଼ିଆ

(ବିକଳାଙ୍ଗୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. ଯାହାର କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ନାହିଁ; ହୀନାଙ୍ଗ; କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗହୀନ —୧. Maimed; multilated; deformed; crippled.

୨. ଯାହାର କୌଣସି ଅଙ୍ଗ ଅବଶ ହୋଇଅଛି —୨. With any limb out of order or paralysed.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —କୋଢ଼ିଆ, ଛୋଟା, କେମ୍ପା, କୁଜା, କଣା ଓ ଅନ୍ଧ ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଅନ୍ତର୍ଗତ]