ବିଖ

ବିଖ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bikha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈikʰɔ

(ବିଖା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ. (ବି=ବିଗତ+ନାସିକା; ନିପାତନ)

୧. ବିଗତନାସିକା; ଯାହାର ନାକ ନାହିଁ — ୧. Noseless (Apte).

୨. ଯାହାର ନାକ କଟା ହୋଇଅଛି —Having the nose cut or lopped off.

---