ବିଗ୍ରହୀ

ବିଗ୍ରହୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bigrahī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈiɡɾʌhˌi

(ବିଗ୍ରହିଣୀ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ(ବିଗ୍ରହ+ଇନ୍; ୧ମା. ୧ବ)

୧. ଯୁଦ୍ଧକାରୀ — ୧. Fighting.

୨. କଳହକାରୀ —୨. Quarrelling.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ -

ଯୁଦ୍ଧବିଭାଗର ମନ୍ତ୍ରୀ — War minister

---