ବିଘ୍ନ
ବିଘ୍ନ
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା]ସଂସ୍କୃତ - ବି (ବି=ବିବଧି ପ୍ରକାରେ+ହନ୍ ଧାତୁ+କରଣ. ଅ; ଯାହାଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧିର ନାଶହୁଏ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ବାଧା; ପ୍ରତିବନ୍ଧକ — ୧. Obstacle; obstruction; hindrance.
- ୨. ବ୍ୟାଘାତ —୨. Interruption impediment.
- ୩. ପକଫଳା (ହ. ଶ.) କରନା କୋଳି (ଦେଖ) - — ୩. A kind of acid berry.