ବିଚରା

ବିଚରା

ଓଡ଼ିଆ

(ବିଚରି—ଅନ୍ୟରୂପ)

(ବିଚରୀ, ବିଚାରୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)

ବିଚରା

୧. ଦୀନ ବା ଦୁଃଖୀ ଲୋକଟୀ; ବାପୁଡା —୧. The poor man.

(ଉ:— ଭଗିଆ ବିଚରା ବଡ଼ ସାଦାସିଧ ଲୋକ—ଫକୀରମୋହନ ଛମାଣଆଠଗୁଣ୍ଠ)

୨. ଉପର୍ଯୁକ୍ତ ଜୀବ ବା ବ୍ୟକ୍ତି —୨. That poor being.

୩. ଅନାଥ, ଅସହାୟ ବ୍ୟକ୍ତିଟି; ଅକ୍ଷମ ବ୍ୟକ୍ତି —୩. The helpless being.

[ ଦ୍ର—ସାଧାରଣତଃ ଏହା ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦର ପରେ ଲାଗେ ଯଥା—କୁଆ ହଗିଦେଇ ଚମ୍ପଟ, ବଗ ବିଚରା ମଲା ]

ଉପାୟାନ୍ତରହୀନ; ନିରାଶ୍ରୟ —Resourceless; helpness.