ବିଜୋଡ଼

ବିଜୋଡ଼

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bijoṟḍ̠a
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈiɟor.ˌɔ

ଅନୁବାଦ

ବିଜୋଡ଼

• ବଙ୍ଗାଳୀ: বিজোড়
• ହିନ୍ଦୀ: बिजोड़

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - (ସଂସ୍କୃତ - ବି+ଯୁଗ୍ମ)

୧. ଜୋଡ଼ା ବା ଦ୍ୱନ୍ଦ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଶୂନ୍ୟ ବା ଅନ୍ତର୍ହିତ ହୋଇଥିବା — ୧. Shorn of one of a pair.

୨. ଅଯୁଗ୍ମ (ସଂଖ୍ୟା); ବିଷମ —୨. Odd (number).

୩. ପରସ୍ପର ସହିତ ମିଳୁ ନ ଥିବା —୩. Not tallying with each other.

---