ବିତାଡ଼ନ

ବିତାଡ଼ନ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bitāṟḍ̠ana
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈitar.ˌʌnɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି+ତାଡ଼ି ଧାତୁ=ଆଘାତ କରିବା+ଭାବ. ଅନ)

କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କୈଣସି ସ୍ଥାନରୁ ତଡ଼ି ଦେବା — Driving away; expulsion.

---