ବିଧିଜ୍ଞ

ବିଧିଜ୍ଞ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bidhijn̄ā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bidʰˈiɡɡõ

(ବିଧିଜ୍ଞା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ, (ବିଧି+ଜ୍ଞା ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ)

୧. ଯେ ବିଧାନ ମାନ ଜାଣେ —୧. Versed in rules or procedure or rituals.

୨. ବିଧାନ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ; ଯେ ଆଇନ ଜାଣେ; ବ୍ୟବହାର ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ —୨. Versed in law.

---