ବିଧୁଚୂଡ଼

ବିଧୁଚୂଡ଼

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bidhuchūṟḍ̠a
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˌidʰutʃˈuːr.ɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବହୁବୀ, ହି, ବିଧୁ+ଚୂଡ଼ା)

ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର; ମହାଦେବ; ଶିବ —Ṡiba.

[ଉ—ବିଧୁଚୂଡ଼ ଗଉରୀ, ବିଭାତିକି ରାମସୀତା ଧରି ଭଞ୍ଜ, ବୈଦେହୀଶବିଳାସ ]

---