ବିଧୁବଦନ

ବିଧୁବଦନ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bidhubadana
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈidʰubˌʌdʌnˌɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ଶୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ବିଧୁ+ବଦନ)

ଚନ୍ଦ୍ରାନନ; ଯାହାର ମୁଖ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି କାନ୍ତିଯୁକ୍ତା ବା ସୁନ୍ଦର—

ବିଧବଦନା, ବିଧୁମୁଖୀସ୍ତ୍ରୀ

(ବିଧୁମୁଖ—ଅନ୍ୟରୂପ) Having a face as amiable as the moon.

---