ବିଧୁର

ବିଧୁର

ଓଡ଼ିଆ

[ବିଧୁରତ(ତ୍ୱ)—ବି]

(ବିଧୁରା—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. କାତର —୧. Distressed; troubled; overcome.

୨. ଦୁଃଖିତ — ୨. Agitated; afflicted with grief.

୩. ଭୀତ; ତ୍ରସ୍ତ —୩. Terrified; alarmed.

୪. ଅସମର୍ଥ —୪. Incapable; incapacitated.

୫. ବିମୂଢ଼ —୫. Bewildered; overwhelmed.

୬. ବିକଳ —୬. Confused; defective; imperfect.

୭. ପୀଡ଼ାଦାୟକ —୭. Distressing; painful

୮. ପ୍ରିୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ବିୟୋଗରେ ବା ବିଚ୍ଛେଦରେ ଅତି ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ —୮. Lovelorn; bereaved; suffering on account of separation from one's wife or beloved (Apte).

୯. (ସମାସରେ; ଯଥା— କଳଙ୍କବିଧୂର) (ଅମୁକରୁ) ମୁକ୍ତ —୯. Freed from (Apte).

୧. ଶତ୍ରୁତାପନ୍ନ; ପ୍ରତିକୂଳ —୧୦. Adverse; hostile; unfricndly (Apte).

୧. ବିୟୋଗ; ବିଚ୍ଛେଦ —୧. Separation; disunion.

୨. ବୈକଲ୍ୟ —୨. Defect; imperfection.

୩. ପୀଡ଼ା; କ୍ଳେଶ —୩. Distress; trouble; suffering.

୪. ଶତ୍ରୁ —୪. An enemy; adversary.

୫. ଉତ୍ପୀଡ଼କ ବ୍ୟକ୍ତି —୫. An oppressor.

୬. ମୃତଦାର ବ୍ୟକ୍ତି —୬. A widower (Apte).

୭. ତ୍ରାସ —୭. Alarm (Apte).

୮. ଉତ୍କଣ୍ଠା —୮. Anxiety (Apte).

୯. କୈବଲ୍ୟ; ମୋକ୍ଷ—(ହିନ୍ଦୀ - ଶ) ୯. Beatitude.

୧. ତ୍ୟକ୍ତ — ୧. Shuuned,

(ଉ—ବିଧୁର ଯେ, ବିରସଜନ ସବୁଙ୍କର ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ)

୨. (ସଂସ୍କୃତ - ବିଦୂର) ବିଦୂରିତ, ଦୂରକୁ ନୀଚ —୨. Removed to a distance.

(ଉ—କି କରମ ହେଲା ପୁଣି ପାସୋରିବୁ ପରା ହୋଇଲେ ବିଧୁର—ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ)