ବିନ୍ଦ

ବିନ୍ଦ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Binda
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈindɔ

ଅନୁବାଦ

ବିନ୍ଦ

• ବଙ୍ଗାଳୀ: টীপ
• ହିନ୍ଦୀ: वुँद

ଦେଶଜ - (ପ୍ରାଚୀନ ପଦ୍ୟ) ବିଶେଷ୍ୟ - (ସଂସ୍କୃତ - ବିନ୍ଦୁ)

ବିନ୍ଦୁ; କ୍ଷୁଦ୍ର ଚିହ୍ନ; ଟୋପି — Small mark; sign; dot.

(ଉ—ତାର ଲଲାଟେ ଚନ୍ଦ ବିନ୍ଦ, ତୁହି ଦେଖି ପାଇବୁ ବିଭେଦ ପ୍ରାଚୀ. ରସ— ବାରିଧି)

---