ବିନ୍ଧ

ବିନ୍ଧ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bindha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈindʰɔ

ଅନୁବାଦ

ବିନ୍ଧ

• ବଙ୍ଗାଳୀ: বিঁখ, ছেঁদা
• ହିନ୍ଦୀ: छेद

ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବ୍ୟଧ ଧାତୁ=ବିଦ୍ଧ କରିବା)

ଛିଦ୍ର; କଣା; ଫୋଡ଼ — Bore; chick; hole; perforation.

---