ବିନ୍ଧଣା
ବିନ୍ଧଣା
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା]ଅନୁବାଦ
[ସମ୍ପାଦନା]ବିନ୍ଧଣା
|
[ବିନ୍ଧ(ନ୍ଧୁ)ଖୀ—ସ୍ତ୍ରୀ]
ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - (ସଂସ୍କୃତ - ବ୍ୟଧ ଧାତୁ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ମାରଣ (ଗାଈ, ବଳଦ ଆଦି); ଯେଉଁ ଶୃଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ପଶୁ ଶୃଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଭୂସେ —୧. Given to gor. ing people with horns (said of a horned animal).
- ୨. (ଲକ୍ଷଣାର୍ଥ) ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଷ୍ଠୁର ବାକ୍ୟ କହେ; କଟୁଭାଷୀ — ୨. Of foul speech
=== ପ୍ରାଦେଶିକ - (କଳାହାଣ୍ଡି) ବିଶେଷ୍ୟ - (ସଂସ୍କୃତ - ବେଧନାସ୍ତ୍ର)
ବଟାଳି —Chisel.