ବିପଶ୍ଚିତ୍

ବିପଶ୍ଚିତ୍

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bipaṡchit
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bipˈʌʃtʃit

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି+ପ୍ର+ଚି ଧାତୁ=ସଂଗ୍ରହ କରିବା+କର୍ତ୍ତୃ. କ୍ୱିପ୍; ନିପାତନ; ଯେ ଅତି କଠିନ ବିଦ୍ୟାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରେ)

ପଣ୍ଡିତ; ବିଜ୍ଞ; ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି —A learned persons; philosopher.

---