ବିପ୍ରକାର

ବିପ୍ରକାର

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biprakāra
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈipɾʌkˌaɾɔ

[ବିପ୍ରକୃତ—ବିଣ]

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି+ପ୍ର+କୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ)

୧. ଅନିଷ୍ଟ; ଅପକାର —୧. Injury; harm; mischief.

୨. ତିରସ୍କାର —୨. Censure; rebuke.

୩. ଉପଦ୍ରବ —୩. Tyranny; oppression; ravage.

୪. ଅନାଦର (ହିନ୍ଦୀ - ଶ.) —୪. Slight; disregard.

୫. ଅବମାନନ —୫. Insult.

---