ବିପ୍ରକୃତି

ବିପ୍ରକୃତି

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biprakṛuti
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˌipɾʌkɾˈuti

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି+ପ୍ର+କୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ତି)

୧. ଅପମାନ — ୧. Insult.

୨. ଗାଳି; ଭର୍ତ୍ସନା — ୨. Censure.

---