ବିପ୍ଳାବକ

ବିପ୍ଳାବକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bipḻābaka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈipl̩ˌabʌkˌɔ

(ବିପ୍ଳାବୀ—ଅନ୍ୟରୂପ)

[ବିପ୍ଳାବିକା, ବିପ୍ଳାବିନୀ—ସ୍ତ୍ରୀ] 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ. (ବି+ପ୍ଳୁ+ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ)

୧. ବିପ୍ଳବକାରୀ — ୧. Rebellious; revolutionary.

୨. ମେଳିଆ —୨. Combining.

୩. ବନ୍ୟା ଉତ୍ପାଦକ; ପ୍ରଳୟଙ୍କର —୩. Producing or bringing about flood or deluge.

---