ବିବ୍ରତ

ବିବ୍ରତ

ଓଡ଼ିଆ

(ବିବ୍ରତା—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. (ବୈଦିକ) ଅନିଚ୍ଛୁକ — ୧. Reluctory (M.W.)

୨. (ବୈଦିକ) ମଗରା; ଉତ୍ତରଦାୟକ; ଆଦେଶ ଲଙ୍ଘନକାରୀ — ୨. Refractory (M.W.)

୩. ବହୁ କର୍ମ ବା ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀ —୩. Performing various actions or ceremonies (M.W.)

୧. ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରୁ ବା ଶୃଙ୍ଖଳାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ —୧. Disorganised.

୨. ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ —୨. Perplexed; overwhelmed confounded; trouble.

୩. ବିପନ୍ନ — ୩. Best with danger or difficulties.

୪. କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟୂବିମୁଢ଼ —୪. Dumbfounded; confounded.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ବିବ୍ରତ ଶବ୍ଦର ଉକ୍ତ ଦେଶଜ ଅର୍ଥମାନ ସଂସ୍କୃତ କୋଷ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କରେ ମିଳେ ନାହିଁ]