ବିରଜ

ବିରଜ

ଓଡ଼ିଆ

(ବିରଜା—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. ନିର୍ମଳ; ସଫା — ୧. Neat and clean.

(ଉ—ବିରଜ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧ ମୁଖ ଶୋଭାବନ ଜଗନ୍ନାଥ ଭାଗବତ)

୨. ଧୂଳି ଶୂନ୍ୟ —୨. Free from dust (Apte).

୩. କ୍ରୋଧାଦି ରିପୁର ଅବଶୀଭୂତ —୩. Not swayed by passions (Apte).

୪. ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ —୪. Faultless.

୫. ରଜୋଗୁଣରହିତ —୫. Free from Rajoguṇa.

୧. ବିଷ୍ଣୁ —୧. Bishṇu.

୨. ଶିବ — ୨. Ṡiba.