ବିରାଗୀ

ବିରାଗୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Birāgī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈiɾaɡˌi

(ବିରାଗିଣୀ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ବିରାଗ+ଇନ୍; ୧ମୀ. ୧ବ)

୧. ଉଦାସୀନ —୧. Indifferent.

୨. ବିରାଗଯୁକ୍ତ —୨. Entertaining an aversion or dislike.

---