ବିରାବୀ

ବିରାବୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Birābī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈiɾabˌi

(ବିରାବିଣୀ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବିରାବ+ଅସ୍ତ୍ୟର୍ଥେ ଇନ୍; ବିରାବିନ୍; ୧ମା. ୧ବ)

୧. କୋଳାହଳକାରୀ —୧. Noisy; boisterous;

୨. ବଡ଼ ପାଟିଆ —୨. Loudvoiced.

୩. କୋଳାହଳ ମୟ —୩. Full of noise.

---