ବିରୁଡ଼ିମୁହାଁ

ବିରୁଡ଼ିମୁହାଁ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biruṟḍ̠imuhāñ
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈiɾur.ˌimuhˌã

ଅନୁବାଦ

ବିରୁଡ଼ିମୁହାଁ

• ହିନ୍ଦୀ: विढ़नीमुहाँ

[ବିରୁଡ଼ି(ଳି)ମୁହୀଁ—ସ୍ତ୍ରୀ] 

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ -

ଯାହାର ମୁହଁରେ ସବୁବେଳେ କ୍ରୋଧର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥାଏ— କ୍ରଦ୍ଧମୁଖ —Having a wrathful countenance.

---