ବିଲଘଂକ

ବିଲଘଂକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Bilaṅghaka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˌilʌɡʰˈʌŋkɔ

(ବିଲଙ୍ଘିକା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ବି+ ଲନ୍ଘ୍ ଧାତୁ= ଭାଙ୍ଗିଯିବା+ କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ)

୧. ଆଜ୍ଞା ଆଦିର ଲଙ୍ଗନକାରୀ —୧. Disobeying the orders of one's superior.

୨. ଅବାଧ୍ୟ —୨. Insubordinate.

---